Það stendur loksins til að uppfylla kosningaloforð tveggja stjórmálaflokka frá árinu 2013, í aðdraganda þeirra kosninga lofuðu báðir þáverandi formenn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks að efna til þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhald viðræðna við ESB um aðild íslands að því sambandi, þetta var loforð sem þeir áttu mjög auðvelt með að svíkja eftir að talið var uppúr kjörkössunum.
Þetta mun verða auðveldasta ákvörðin mín varðandi afstöðu frá því að ég kaus fyrst. Að sjálfsögðu mun ég kjósa með þeirri tillögu að taka upp aðildarviðræður aftur. Ef það verður samþykkt, þá verður mun erfiðara að taka afstöðu til spurningarinnar um inngöngu þegar og ef samningurinn verður tilbúinn.
Það eina sem ég veit er að það er hvorki óeðlileg né ósanngjörn krafa hins venjulega Jóns og Gunnu að geta fjármagnað það dýrasta sem flestir kaupa á lífsleiðinni á heiðarlegum kjörum. Ef það er hægt með íslenskri krónu, þá frábært. En afhverju hefur það ekki tekist hingað til?
